Zasady bezpiecznego korzystania z internetu

 Sza­now­ni Pań­stwo –Rodzi­ce!

W ostat­nich dniach w pra­wie wszyst­kich mediach poru­sza­ny jest temat nie­bez­piecz­nej gry  kom­pu­te­ro­wej   „Błę­kit­ny  wie­lo­ryb”, któ­ra wcią­ga mło­dych ludzi w wyko­ny­wa­nie róż­nych zadań ryzy­kow­nych, łącz­nie z samo­oka­le­cze­nia­mi i samo­bój­stwa­mi. Poja­wi­ły się tak­że komen­ta­rze, że nie są to potwier­dzo­ne infor­ma­cje.  My jako doro­śli  w takiej sytu­acji musi­my zacho­wać szcze­gól­ną ostroż­ność i uwa­gę . Czas spę­dza­ny przez mło­dych ludzi w sie­ci, z uwa­gi na sze­ro­ką dostęp­ność do urzą­dzeń mobil­nych (kom­pu­ter, table­ty, tele­fo­ny komór­ko­we ) już daw­no prze­stał być bez­piecz­ną prze­strze­nią. Czę­sto nie zda­je­my sobie spra­wy, że dziec­ko spę­dza­ją­ce  popo­łu­dnie w „domo­wym zaci­szu”, może być w ogrom­nym nie­bez­pie­czeń­stwie.

Co powin­no zwró­cić uwa­gę :

•    Zmia­na  w zacho­wa­niu (nad­mier­ne zain­te­re­so­wa­nie jakimś tema­tem, przy­gnę­bie­nie, skraj­ne zmia­ny nastro­ju);
•    Zmia­na w sty­lu ubie­ra­nia się np. nad­mier­ne zasła­nia­nie ramion, nóg (może to świad­czyć o ukry­wa­niu samo­oko­la­czeń);
•    Ukry­wa­nie nośni­ków infor­ma­tycz­nych przed Rodzi­ca­mi;
•    Wycho­dze­nie z poko­ju pod­czas odbie­ra­nia tele­fo­nów, wia­do­mo­ści;
•    Obni­że­nie wyni­ków w nauce;
•    Spa­dek zain­te­re­so­wa­nia dotych­cza­so­wy­mi zaję­cia­mi;
•    Nie­chęć do roz­mo­wy i spę­dza­nia cza­su z Rodzi­ną.
Jak moż­na zapo­bie­gać?

Wszyst­kie bada­nia wska­zu­ją , że do czyn­ni­ków chro­nią­cych przed róż­ne­go typu uza­leż­nie­nia­mi w tym od gier kom­pu­te­ro­wych  nale­żą:
— sil­na więź emo­cjo­nal­na z rodzi­ca­mi;
— zain­te­re­so­wa­nie nauką szkol­ną;
— regu­lar­ne prak­ty­ki reli­gij­ne;
— posza­no­wa­nie pra­wa, norm, war­to­ści i auto­ry­te­tów spo­łecz­nych;
— przy­na­leż­ność do pozy­tyw­nej gru­py.
Dla­te­go war­to jak naj­wię­cej cza­su spę­dzać aktyw­nie z dzieć­mi, dużo roz­ma­wiać. Nie nale­ży pozo­sta­wiać bez kon­tro­li cza­su spę­dza­ne­go przed kom­pu­te­rem i inny­mi media­mi !!!!

Gdzie w Gdań­sku moż­na szu­kać pomo­cy- bez­płat­nie  :

1.    Kon­sul­ta­cje psy­cho­lo­gicz­ne — Porad­nie Psy­cho­lo­gicz­no-Peda­go­gicz­ne ( nie obo­wią­zu­ją żad­ne skie­ro­wa­nia ) :
PP-P Adres Tele­fon Dziel­ni­ca -uczniów obo­wią­zu­je wg poło­że­nia szko­ły, do któ­rej uczęsz­cza­ją
PP-P  1 ul. Oby­wa­tel­ska 1 58 341 87 58 Wrzeszcz Dol­ny i Gór­ny, Oli­wa Sta­ra i Nowa, Oso­wa, Klu­ko­wo, Matar­nia
PP-P 3 ul. Wało­wa 21 58 301 07 21 Śród­mie­ście , Dol­ne Mia­sto, Chełm, Uje­ści­sko, Oru­nia
PP-P 4 ul. Krze­mie­niec­kiej 1 58 520 13 49 Żabian­ka , Jelit­ko­wo, Przy­mo­rze Małe i Wiel­kie, Zaspa  Mły­niec, Zaspa Rozstaje,Brzeźno
PP-P 5 ul. Związ­ku Jasz­czur­cze­go 4 58348 72 82 More­na, Piec­ki-Migo­wo, Niedź­wied­nik, Zło­ta Karcz­ma, Zie­lo­ny Trój­kąt , Sie­dl­ce, Sucha­ni­no
PP-P 6 ul. Lenar­to­wi­cza 21 58 301 18 15 Prze­rób­ka, Sto­gi, Kra­ko­wiec, Rud­ni­ki, Dol­ne Mia­sto, Wyspa Sobie­szew­ska , Św. Woj­ciech
PP-P 7 ul. Trau­gut­ta 82 58 341 39 50 Wrzeszcz, Jasień , Nowy Port, Brzeź­no , Oru­nia Gór­na, Kokosz­ki , Zie­lo­ny Trój­kąt

2.  Cen­trum Inter­wen­cji Kry­zy­so­wej – sytu­acje nagłe, czyn­ne całą dobę (dyżur psy­cho­lo­ga)  —  plac Gust­ko­wi­cza 13, 80–001 Gdańsk ;Tele­fon: 58 511 01 21

3.   Gdań­ski Cen­trum Pro­fi­lak­ty­ki Uza­leż­nień -ul. Dyrek­cyj­na 5, 80–852 Gdańsk;
Tele­fon: 58 320 02 56

4. Gdań­ski Ośro­dek Pomo­cy Psy­cho­lo­gicz­nej dla Dzie­ci i Mło­dzie­ży, Racła­wic­ka 17, 80–406 Gdańsk ;Tele­fon: 58 347 89 30

Pomoc medycz­ną –spe­cja­li­stycz­ną moż­na uzy­skać w :
•    Porad­niach  Zdro­wia Psy­chicz­ne­go – na kon­sul­ta­cje lekarzem–psychiatrą nie trze­ba mieć skie­ro­wa­nia!
•  Woje­wódz­ki Szpi­tal Psy­chia­trycz­ny im. prof. Tade­usza Bili­kie­wi­cza w Gdań­sku — Oddział psy­chia­trycz­ny dla dzie­ci i mło­dzie­ży, ul. Srebr­ni­ki 17, 80–282 Gdańsk; Tele­fon: 58 524 75 00

Peł­na infor­ma­cja o pla­ców­kach pomo­co­wych w PIK —  Punk­cie Infor­ma­cyj­no-Kon­sul­ta­cyj­nym http://wsparciewgdansku.pl/kontakt lub tel.787 960 860
W  sytu­acji gdy posia­da­cie Pań­stwo infor­ma­cje lub podej­rze­nie , że dzie­ci /młodzież są nama­wia­ni do zacho­wań ryzy­kow­nych nale­ży nie­zwłocz­nie powia­do­mić Poli­cję.

Uczysz dziec­ko, jak nale­ży zacho­wy­wać się w pia­skow­ni­cy, na pla­cu zabaw, przy prze­cho­dze­niu przez jezd­nię. Pamię­taj rów­nież o udzie­la­niu wyraź­nych wska­zó­wek, jak nale­ży zacho­wy­wać się w Inter­ne­cie.

Zebra­ne zasa­dy Fun­da­cji Daje­my Dzie­ciom Siłę (daw­niej Fun­da­cja Dzie­ci Niczy­je) doty­czą­ce pro­mo­cja bez­pie­czeń­stwa w sie­ci.
1. Ustal z dziec­kiem zasa­dy korzy­sta­nia z sie­ci ade­kwat­ne do jego wie­ku, takie jak: mak­sy­mal­ny czas spę­dza­ny w sie­ci, ser­wi­sy i stro­ny inter­ne­to­we, któ­re może odwie­dzać, spo­so­by reago­wa­nia na nie­bez­piecz­ne sytu­acje.

2. Umieść kom­pu­ter w powszech­nie dostęp­nym miej­scu w domu. Bądź obok swo­je­go dziec­ka, kie­dy sur­fu­je po Inter­ne­cie.

3. Naucz dziec­ko zasa­dy ogra­ni­czo­ne­go zaufa­nia do osób i tre­ści, na któ­re tra­fia w sie­ci. Jeśli dopusz­czasz moż­li­wość kon­tak­tów dziec­ka z oso­ba­mi pozna­ny­mi w Inter­ne­cie, kon­tro­luj te zna­jo­mo­ści. Reaguj na wszel­kie podej­rza­ne sytu­acje! Zapew­nij dziec­ko, że w sytu­acji zagro­że­nia zawsze może liczyć na Two­ją pomoc!

4. Naucz dziec­ko chro­nić pry­wat­ność. Jeże­li zga­dzasz się na korzy­sta­nie przez dziec­ko z ser­wi­sów spo­łecz­no­ścio­wych, pomóż mu stwo­rzyć bez­piecz­ny pro­fil, mak­sy­mal­nie chro­nią­cy jego pry­wat­ność.

5. Prze­ko­naj dziec­ko, by zawsze kon­sul­to­wa­ło z Tobą mate­ria­ły, któ­re publi­ku­je w Inter­ne­cie. Naucz je roz­wa­gi w takich sytu­acjach.

6. Nie nara­żaj dziec­ka, publi­ku­jąc bez­kry­tycz­nie jego zdję­cia w sie­ci!

7. Chroń kom­pu­ter dziec­ka przed nie­wła­ści­wy­mi tre­ścia­mi. Upew­nij się, że na kom­pu­te­rze Two­je­go dziec­ka dzia­ła zak­tu­ali­zo­wa­ny pro­gram anty­wi­ru­so­wy i zapo­ra sie­cio­wa. Uży­waj filtru anty­spa­mo­we­go chro­nią­ce­go pro­gram e-mailo­wy. Sto­suj dostęp­ne na ryn­ku opro­gra­mo­wa­nie filtru­ją­ce. Korzy­staj  z pro­gra­mów kon­tro­li rodzi­ciel­skiej. Pamię­taj jed­nak, że żaden pro­gram nie jest w sta­nie zastą­pić uwa­gi rodzi­ca.

8. Upew­nij się, że Two­je dziec­ko korzy­sta z gier ade­kwat­nych do jego wie­ku, np. na pod­sta­wie ozna­czeń PEGI. PEGI (Pan Euro­pe­an Game Infor­ma­tion) to ogól­no­eu­ro­pej­ski sys­tem kla­sy­fi­ka­cji gier kom­pu­te­ro­wych.

9. Sprawdź szko­łę swo­je­go dziec­ka. Upew­nij się, że opra­co­wa­ła i wdro­ży­ła sys­tem zapo­bie­ga­nia i reago­wa­nia na cyber­prze­moc.

10.Naucz dziec­ko sza­cun­ku dla innych inter­nau­tów i prze­ko­naj je, że nawet pozor­nie nie­win­ne żar­ty potra­fią bar­dzo krzyw­dzić.

Źró­dło: http://fdds.pl/baza_wiedzy/bezpieczenstwo-dziecka-sieci/

Poni­żej zamiesz­cza­my wska­zów­ki z bro­szu­ry pt.: „Zagro­że­nia w Inter­ne­cie. Zapo­bie­ga­nie-reago­wa­nie. Gry kom­pu­te­ro­we”.

Bro­szu­ra dostęp­na jest pod adre­sem: https://www.ore.edu.pl/materialy-do-pobrania/category/55-profilaktyka-agresji-i-przemocy

Infor­ma­cje doty­czą­ce zacho­wa­nia bez­pie­czeń­stwa w korzy­sta­niu z gier kom­pu­te­ro­wych :
• Określ zasa­dy doty­czą­ce cza­su, jaki two­je dziec­ko może prze­zna­czać na gry kom­pu­te­ro­we.

• Zadbaj o to, aby dziec­ko nie gra­ło codzien­nie, ale też nie rób tra­dy­cji
z tej for­my spę­dza­nia cza­su. Jeśli usta­lisz, że w waszym domu gra się w okre­ślo­ne dni, np. w piąt­ki i nie­dzie­le, dziec­ko przez cały tydzień będzie żyło ocze­ki­wa­niem na włą­cze­nie kom­pu­te­ra.

• Zain­te­re­suj się, w co gra two­je dziec­ko i czy gra jest dla nie­go odpo­wied­nia. Poroz­ma­wiaj z dziec­kiem o grach, z któ­rych korzy­sta, sprawdź, cze­go może się z nich nauczyć.

• Zanim kupisz swo­je­mu dziec­ku grę, upew­nij się, że jest odpo­wied­nia do jego wie­ku. Może ci w tym pomóc sys­tem oce­ny gier PEGI.

• Zwróć uwa­gę, czy w zacho­wa­niu two­je­go dziec­ka nie poja­wia­ją się sygna­ły uza­leż­nie­nia od kom­pu­te­ra.

• Upew­nij się, że two­je dziec­ko z powo­du gra­nia nie zanie­dbu­je obo­wiąz­ków domo­wych i szkol­nych.

• Sprawdź, czy gra jest pozba­wio­na mikro­płat­no­ści.

• Pamię­taj, że ist­nie­ją mini­gry, któ­re nie wyma­ga­ją insta­la­cji, a zawie­ra­ją tre­ści nie­od­po­wied­nie dla dzie­ci.

• Zwróć uwa­gę na to, czy w grze moż­na kon­tak­to­wać się z inny­mi gra­cza­mi. Jeśli tak – sprawdź, czy zna­jo­mo­ści, jakie zawie­ra two­je dziec­ko, są bez­piecz­ne. Kon­takt z inny­mi użyt­kow­ni­ka­mi może być poten­cjal­nym źró­dłem nie­bez­piecz­nych sytu­acji i podej­mo­wa­nia ryzy­kow­nych zacho­wań.
Gdzie moż­na uzy­skać pomoc?

W celu uzy­ska­nia porad i wska­zó­wek rodzi­ce mogą dzwo­nić pod nr tele­fo­nu 800 100 100, ofe­ru­ją­cy bez­płat­ną i ano­ni­mo­wą pomoc dla doro­słych (rodzi­ców, nauczy­cie­li, peda­go­gów). Dzie­ci i mło­dzież, któ­rzy potrze­bu­ją pomo­cy, chcą z kimś poroz­ma­wiać o swo­ich pro­ble­mach mogą dzwo­nić pod
nr tele­fo­nu 800 12 12 12  (Tele­fon Zaufa­nia dla Dzie­ci i Mło­dzie­ży Rzecz­ni­ka Praw Dziec­ka).

Wię­cej o bez­pie­czeń­stwie dzie­ci i mło­dzie­ży w Inter­ne­cie:

www.dyżurnet.pl

www.ore.edu.pl

www.akademia.nask.pl

www.kursor.edukator.pl

www.saferinternet.pl

www.plikifolder.pl